نقش خودتنظیمی هیجانی در رابطه بین کنترل روان شناختی والدین و پرخاشگری نوجوانان یک مدل میانجی گری

دوران نوجوانی مرحله ای حساس از رشد روانی اجتماعی است که در آن افراد با چالشهای متعددی مواجه می شوند. در این دوره، رفتارهای پرخطر مانند مصرف مواد مخدر، رفتارهای جنسی و خشونت می توانند پیامدهای جدی برای سلامت جسمی و روانی نوجوانان داشته باشند. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان پایه های هشتم تا دهم (۱۳ تا ۱۶ ساله) شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل می دهند. حجم نمونه مطلوب حداقل ۳۰۰ نفر در نظر گرفته شده است. جمع آوری داده از طریق سه پرسشنامه: مقیاس کنترل روان شناختی والدین باربر (۱۹۹۶)، مقیاس خودتنظیمی هیجانی گارنفسکی و کرایج (۲۰۰۶)، پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) که به صورت آنلاین اطلاعات جمع آوری شد و در تحلیل نتایج داده ها به کار گرفته شد. یافته های پژوهش حاضر نشان داد که خودتنظیمی هیجانی نقش میانجی در رابطه بین کنترل روان شناختی والدین و پرخاشگری نوجوانان ایفا می کند.

Keywords:

پرخاشگری نوجوانان , میانجی , دبیرستان , خودتنظیمی