معماری کاربست فناوری واقعیت ترکیبی در فرایند جذب و گزینش سرمایه انسانی ارتش جمهوری اسلامی ایران

زمینه و هدف: این پژوهش باهدف معماری کاربست فناوری واقعیت ترکیبی در فرایند جذب و گزینش سرمایه انسانی ارتش جمهوری اسلامی ایران (آجا) انجام شد. روش: پژوهش از نوع توسعه ای - کاربردی و از نظر روش، توصیفی است که به روش آمیخته متوالی اکتشافی انجام گرفت. در بخش کیفی، با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه فناوری اطلاعات و مدیریت سرمایه انسانی آجا که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند، مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. داده های کیفی با استفاده از نرم افزار NVivo و به روش تحلیل مضمون تجزیه وتحلیل شدند. در بخش کمی، جامعه آماری، شامل ۱۲۰ نفر از مدیران و کارشناسان ارشد مرتبط با موضوع تحقیق که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۹۲ نفر تعیین و نمونه گیری به روش تصادفی طبقاتی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها در این بخش، پرسش نامه ۲۰ سوالی محقق ساخته مبتنی بر چارچوب معماری زکمن بود. پایایی پرسش نامه به روش مرکب و ضریب آلفای کرونباخ و روایی سازه به روش همگرایی و واگرایی  تایید شد. داده های کمی با استفاده از نرم افزار Smart-Pls و از طریق تحلیل عامل تاییدی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته های کیفی پژوهش به استخراج مولفه های کاربست فناوری واقعیت ترکیبی در فرایند جذب و گزینش منجر شد. یافته های کمی نیز نشان داد که مدل طراحی شده از برازش مطلوبی برخوردار است. در پایان، معماری نهایی ارائه شده، کاربست این فناوری را در سطوح مختلف، از راهبرد و برنامه ریز (سطح متنی) تا اجرا و بهره برداری (سطح عملیاتی) مشخص کرد. نتایج: نتایج نشان می دهد که کاربست واقعیت ترکیبی در جذب و گزینش سرمایه انسانی می تواند از سطحی ابزاری و فناورانه فراتر رفته و به سطحی راهبردی و تحول آفرین ارتقا یابد. بدین ترتیب، نقش واقعیت ترکیبی تنها به شبیه سازی وظایف یا کاهش هزینه ها محدود نمی شود، بلکه در پیوند با معماری سازمانی، می تواند بنیانی برای بازآفرینی الگوی جذب و گزینش در نیروهای مسلح ایجاد کند.

Keywords:

واقعیت ترکیبی , سرمایه انسانی , جذب و گزینش , چارچوب معماری زکمن