واکاوی رابطه بین هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در رشد فردی و اجتماعی نقشی تعیین کننده در یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان دارد. در سالهای اخیر پژوهشگران بر اهمیت ابعاد غیر شناختی در فرآیند آموزش تاکید داشته اند و معتقدند که توانایی هایی همچون درک و مدیریت هیجان ها، همدلی و خودتنظیمی می تواند بر عملکرد تحصیلی اثرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی رابطه بین هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی انجام گرفت تا ابعاد و پیامدهای این ارتباط روشن گردد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده و داده های نظری از طریق مطالعه و بررسی نظام مند منابع علمی معتبر در پایگاه های اطلاعاتی از جمله سیویلیکا، SID، نورمگز مگ ایران و گوگل اسکولار گردآوری شد. یافته های به دست آمده نشان می دهد که هوش هیجانی با ابعادی چون خودآگاهی، کنترل هیجان، همدلی و مهارت های ارتباطی به طور مستقیم و غیرمستقیم بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان اثر می گذارد. مرور پژوهش های انجام شده نشان داد که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند، از انگیزه یادگیری بیشتر، توانایی تمرکز بالاتر، مهارت حل مسئله قوی تر و توانایی کنترل استرس موثرتری برخوردار بوده و این عوامل موجب بهبود نتایج تحصیلی آنها می شود. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که تقویت هوش هیجانی از طریق برنامه های آموزشی، کارگاه های مهارتی و فعالیت های تعاملی در مدارس، به عنوان یک رویکرد مکمل در کنار آموزش، شناختی می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و موفقیت تحصیلی پایدار دانش آموزان ابتدایی کمک شایانی نماید.

Keywords:

هوش هیجانی , عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی , یادگیری