سیره معصومین (علیهم السلام) در تربیت دینی

مقوله «تربیت»، از ابتدایی ترین و اساسی ترین نیازهای بشری است که اگر به درستی صورت پذیرد، زمینه ساز رشد و توسعه جوامع انسانی در تمامی عرصه ها و شئون خواهد بود. از دیدگاه شهید مطهری، تربیت عبارت است از: (پرورش دادن؛ یعنی استعدادهای درونی که به شکل بالقوه در وجود هر شیء و فرد وجود دارد به فعلیت در آوردن؛ و باید دانست که پرورش، تنها در مورد انسان، صادق است.) به این ترتیب، «تربیت» به معنای به وجودآورن شرایطی است که به رشد و تعالی قوای بالقوه و بالفعل انسان می انجامد و ناگفته پیداست؛ تربیتی انسان را به قله کمال می رساند که بر شیوه های دقیق و کاربردی استوار باشد. در این مقاله، سعی نموده ایم با نگاهی دقیق، عمیق و کنجکاوانه، سیره عام و خاص حضرات معصومین(را در گستره تربیت دینی و اخلاقی، موشکافانه بررسی کنیم.

Keywords:

سیره , ائمه معصومین , تربیت , کودکان , مکارم اخلاقی