مروری بر ارزیابی چرخه عمر روسازی در بستر دوقلوی دیجیتال

افزایش تقاضای حمل و نقل و تشدید نگرانی های محیط زیستی، مدیریت موثر تعمیر و نگهداری راه ها به یکی از چالش های اساسی زیرساخت های جاده ای تبدیل شده است. در این میان فناوری دوقلوی دیجیتال با تکیه بر داده های بلادرنگ، مدل سازی مجازی و قابلیت شبیه سازی رفتار سازه ها به عنوان ابزاری نوین برای پایش، پیش بینی و بهینه سازی عملکرد روسازی در طول چرخه عمر مطرح شده است. از سوی دیگر ارزیابی چرخه عمر به عنوان رویکردی کمی و سیستماتیک امکان تحلیل اثرات محیط زیستی و اقتصادی تصمیمات نگهداری را فراهم می آورد. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده پیرامون کاربرد دوقلوی دیجیتال و ارزیابی چرخه عمر در حوزه روسازی را به تحلیل و طبقه بندی الگوها، رویکردها و همپوشانی های مفهومی میان این دو فناوری می پردازد و نقش آنها را در توسعه راهکارهای هوشمند، اقتصادی و پایدار برای نگهداری روسازی بررسی می کند. در نهایت با تحلیل یافته های مطالعات مرور شده، نتیجه گیری می شود که تلفیق دوقلوی دیجیتال با ارزیابی چرخه عمر می تواند منجر به افزایش دقت در ارزیابی عملکرد، بهینه سازی تصمیمات نگهداری و ارتقای پایداری محیط زیستی و اقتصادی در مدیریت روسازی جاده ها گردد.

Keywords:

دوقلوی دیجیتال , ارزیابی چرخه عمر , مدیریت روسازی , پایداری محیط زیست