مروری جامع بر مدل های مدیریت ذی نفعان و شناسایی مناسب ترین مدل در پروژه های صنعت نفت، گاز و پتروشیمی

مدیریت موثر ذی نفعان یکی از عوامل کلیدی موفقیت در پروژه های بزرگ و پیچیده، به ویژه در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی است. این پروژه ها به دلیل ویژگی هایی نظیر تنوع بالای ذی نفعان، پیچیدگی های فنی، حساسیت های زیست محیطی و مخاطرات سیاسی و اقتصادی، نیازمند رویکردی دقیق و ساختاریافته در تحلیل و مدیریت ذی نفعان هستند. در این پژوهش با هدف شناسایی مدل مناسب برای تحلیل ذی نفعان در این صنعت، ۱۳ مدل رایج و شناخته شده مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته اند؛ از جمله مدل برجستگی، مدل کارلسن، ماتریس قدرت و علاقه، مدل الیاس، مدل کللند، مدل PMBOK و مدلهای نوآورانه تری همچون STURE، ساترفیلد و باغ وحش سازمانی. همچنین برخلاف رویکرد مطالعات پیشین، در این پژوهش مدل ها بر اساس ارائه فرایند مدیریت ذی نفعان، ارائه طبقه بندی ذی نفعان و همچنین استراتژی تعاملی با آنان تفکیک شدند. برای ارزیابی این مدل ها، معیارهای قابلیت پیاده سازی، سرعت اجرا و دقت طبقه بندی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که مدل برتری یا برجستگی میشل در مقایسه با سایر مدل ها، قابلیت پیاده سازی بهتری برای پروژه های صنعت انرژی دارد. یافته های این تحقیق می تواند به مدیران پروژه در انتخاب و به کارگیری ابزارهای موثر برای تعامل با ذی نفعان کمک شایانی نماید.

Keywords:

مدیریت ذی نفعان , مدل های مدیریت ذی نفعان , تحلیل ذی نفعان , صنعت نفت , گاز و پتروشیمی