اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبک های تصمیم گیری شناختی در زنان متاهل با فاصله سنی معکوس

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبک های تصمیم گیری شناختی در زنان دارای ازدواج با فاصله سنی معکوس بود. این پژوهش به لحاظ روش نیمه آزمایشی با گروه کنترل و آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر زنان دارای ازدواج با فاصله سنی معکوس مراجعه کننده به بهزیستی منطقه ۱۲شهر تهران بودند که از میان آنها به روش نمونه-گیری در دسترس تعداد ۴۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش (۲۰ نفر در گروه آزمایش و ۲۰ نفر در گروه کنترل) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های سبک های تصمیم گیری شناختی اسکات و بروس (۱۹۹۵) و پروتکل آموزشی ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بود. این آموزش به مدت ۸ جلسه و هر جلسه ۹۰ دقیقه بر روی گروه آزمایش اجراشد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبک های تصمیم گیری شناختی (عقلانی، شهودی، آنی، وابستگی و اجتنابی) اثربخش است و منجر به افزایش سبک تصمیم گیری عقلانی و کاهش سبک های تصمیم گیری شهودی، آنی، وابستگی و اجتنابی می شود. با توجه به اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود سبک های تصمیم گیری شناختی در زنان دارای ازدواج با فاصله سنی معکوس، اجرای کارگاه های آموزشی بر مبنای این مفاهیم به زوجین در مشاوره های پیش از ازدواج ضروری به نظر می رسد.

Keywords:

ازدواج با فاصله سنی معکوس , سبک های تصمیم گیری شناختی , زنان , درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد