عوامل موثر بر رضایت مندی دانش آموزان از برنامه های آموزشی و تربیتی در مدارس ابتدایی(مطالعه موردی: شهر چالوس)

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر رضایت مندی دانش آموزان مقطع ابتدایی از برنامه های آموزشی و تربیتی در شهر چالوس انجام شده است. رضایت تحصیلی به عنوان یکی از شاخص های اصلی کیفیت زندگی در مدرسه و پیش بینی کننده عملکرد تحصیلی آینده، نقشی حیاتی در سلامت روان و پایداری یادگیری ایفا می کند. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مدارس ابتدایی دولتی و غیردولتی شهر چالوس در سال تحصیلی جاری می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای متناسب با جدول مورگان انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی تایید شده بود که ابعاد مختلفی همچون کیفیت تدریس، فضای فیزیکی مدرسه، محتوای دروس، فعالیت های پرورشی و تعاملات اجتماعی را می سنجید. یافته های حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی و رگرسیون نشان داد که بین روش تدریس معلمان و فضای عاطفی کلاس با رضایت مندی دانش آموزان رابطه معنادار و مستقیمی وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که امکانات فیزیکی و زیبایی شناختی محیط مدرسه در شهر چالوس به دلیل شرایط اقلیمی خاص، تاثیر بسزایی در انگیزش دانش آموزان دارد. در نهایت، برنامه های درسی منعطف و فعالیت های فوق برنامه مشارکتی به عنوان متغیرهای اثرگذار بر ارتقای سطح رضایت شناسایی شدند. این پژوهش پیشنهاد می کند که مدیران مدارس با تمرکز بر بهبود روابط انسانی و بهسازی محیط فیزیکی، بستری مناسب برای شکوفایی استعدادها فراهم آورند.

Keywords:

رضایت مندی , آموزش ابتدایی , برنامه های تربیتی , شهر چالوس , کیفیت آموزشی