نقش آموزش و پرورش در کاهش بزهکاری اطفال و نوجوانان

بزهکاری اطفال و نوجوانان به عنوان یکی از معضلات اجتماعی و حقوقی، مهم تهدیدی جدی برای سلامت روانی و اجتماعی جامعه به شمار می رود. با توجه به آسیب پذیری این گروه سنی و تاثیرپذیری بالای آنان از محیط های تربیتی و آموزشی، آموزش و پرورش به عنوان نهادی کلیدی در فرآیند پیشگیری از بزهکاری شناخته می شود. این مقاله با هدف بررسی نقش آموزش و پرورش در کاهش بزهکاری اطفال و نوجوانان به تحلیل راهکارهای آموزشی، فرهنگی و حمایتی پرداخته است. در این پژوهش، ضمن بررسی مفهوم بزهکاری نوجوانان و اهمیت آموزش مهارت های زندگی، ارتقای آگاهی های حقوقی، ایجاد محیط های امن و حمایتی در مدارس و تقویت ارتباط میان مدرسه و خانواده، چالش های پیش روی نظام آموزشی در این زمینه نیز مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش و پرورش با اتخاذ رویکردی جامع و چندوجهی می تواند با ایجاد بستر مناسب تربیتی و فرهنگی، نقش موثری در کاهش بزهکاری و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی کودکان و نوجوانان ایفا کند. همچنین پیشنهادات عملی و تخصصی برای تقویت این نقش کلیدی ارائه شده است تا زمینه ساز ساختن جامعه ای امن تر و قانون مدارتر گردد.

Keywords:

بزهکاری اطفال , نوجوانان , آموزش و پرورش , پیشگیری , مهارت های زندگی