بررسی رابطه عوامل اجتماعی و فرهنگی با هنجار شکنی دانش آموزان متوسطه اول مدارس شهر بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳

هنجارشکنی دانش آموزان در محیط آموزشی مساله ای بسیار مهم است که بین نوجوانان در نظام آموزشی عمومیت پیدا کرده و برای کادر آموزشی و اجرایی مدارس مشکل ساز شده است. این پژوهش در راستای بررسی رابطه برخی عوامل اجتماعی و فرهنگی با هنجارشکنی دانش آموزان متوسطه اول مدارس شهر بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شده است. با استفاده از تکنیک پرسشنامه به اجرا درآمده است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه نهم دختر و پسر مدارس دولتی در شهر بوکان می باشد. حجم نمونه در این پژوهش با استفاده از سه نوع روش نمونه گیری خوشه ای، روش نمونه گیری جامعه در دسترس و روش نمونه گیری تصادفی، ۱۰۰ نفر دانش آموز بوده است. یافته های پژوهش نشان دهنده این است که میزان هنجار شکنی دانش آموزان پسر نسبت به دانش آموزان دختر در مدارس بیشتر است همچنین سرمایه اجتماعی خانواده و مصرف رسانه ای دانش آموزان دختر بیشتر از دانش آموزان پسر بوده است. تاثیر متغیرهای مستقل، سن، جنسیت، محل سکونت، تحصیلات والدین، ارتباط با همسالان بزهکار، سرمایه اجتماعی خانواده و مصرف رسانه ای بر هنجارشکنی دانش آموزان در مدارس معنی دار بوده است همچنین نتایج این پژوهش، بازگوکننده این بوده که نقض ارزش ها، نقض قوانین آموزشی، نقض قوانین انضباطی، نقض ارزش های اخلاقی و نقض ارزش های اجتماعی، اختلالات رفتاری در نوجوانی، رفتارهای ناسازگارانه، نیاز به توجه، قدرت طلبی و تقلید و الگوپذیری، عملکرد خانواده، بازخورد تربیت خانواده در مدرسه، انسجام خانواده، ضعف پیوند خانواده و مدرسه، نظارت خانواده ها و اختلاف طبقاتی خانواده، تعامل نوجوانان با گروه هم سالان بزهکار (تسلیم فشار همسالان بزهکار و همنوا شدن با همسالان بزهکار) و آسیب های رسانه و فضای مجازی (تغییر ارزش ها و ترویج رفتارهای ناسالم) باعث می شود که دانش آموزان به سمت و سوی هنجارشکنی رغبت پیدا کنند.

Keywords:

هنجار شکنی , دانش آموز , مدرسه , نوجوانان , اجتماعی , فرهنگی