نقش حمایت زناشویی و تعادل کار - خانواده در پیش بینی سازش پذیری زناشویی زنان شاغل

این مطالعه با هدف بررسی نقش حمایت زناشویی و تعادل کار - خانواده در پیش بینی سازش پذیری زناشویی زنان شاغل انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زنان شاغل در منطقه ۲ شهر تهران در سه ماهه اول سال ۱۴۰۳ بودند به روش نمونه گیری در دسترس ۱۷۳ نفر انتخاب شدند برای گردآوری دادهها از مقیاس حمایت زناشویی ییلدیریم (۲۰۰۴) پرسشنامه تعادل کار - خانواده صمدی (۱۳۹۱) و پرسشنامه سازش پذیری زناشویی اسپانیر (۱۹۹۶) استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین حمایت زناشویی با سازش پذیری زناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. علاوه بر این نتایج نشان داد بین نمره کلی تعادل کار - خانواده و مولفههای تداخل کار با زندگی شخصی تداخل زندگی شخصی با کار و بهبود زندگی شخصی – کاری با سازش پذیری زناشویی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد نتایج آزمون تحلیل رگرسیون نیز مبین آن بود حدود ۲۵ درصد از تغییرات سازش پذیری زناشویی توسط حمایت زناشویی و نمره کلی تعادل کار - خانواده پیش بینی میشود. بنابراین، با طراحی مداخلات روان شناختی بر اساس این متغیرها میتوان سازش پذیری زناشویی زنان شاغل را افزایش داد. مضامین نظری و کاربردی نتایج ارائه شده در پژوهش حاضر مورد بحث قرار گرفته است.

Keywords:

حمایت زناشویی , تعادل کار - خانواده , سازش پذیری زناشویی , زنان شاغل