نقش ذهنیت رشد و خودتنظیمی رفتاری در پیشبینی سلامت روانی هیجانی شهروندان ۳۰ تا ۵۰ سال شهر قائم شهر

سلامت روانی - هیجانی به عنوان یکی از ارکان اصلی کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی با عوامل روان شناختی نظیر ذهنیت رشد و خودتنظیمی رفتاری ارتباط نزدیکی دارد. این پژوهش به بررسی نقش این دو عامل در پیشبینی سلامت روانی - هیجانی شهروندان ۳۰ تا ۵۰ سال شهر قائم شهر پرداخته است برای این منظور از پرسشنامه ذهنیت رشد ۲۰۰۶ Dweck)، پرسشنامه خود تنظیمی رفتاری ۱۹۹۹ Brown و مقیاس سلامت روانی - هیجانی (۲۰۰۵,Keyes) استفاده شد. نتایج تحلیلها نشان داد که هر دو عامل ذهنیت رشد و خودتنظیمی رفتاری به طور معناداری با سلامت روانی - هیجانی ارتباط دارند. همچنین تعامل میان این دو عامل میتواند به طور معناداری سلامت روانی - هیجانی افراد را پیش بینی کند این یافته ها اهمیت این دو متغیر را در بهبود سلامت روانی - هیجانی افراد به ویژه در جوامع شهری و در راستای طراحی مداخلات روان شناختی و آموزشی تاکید می کند.

Keywords:

پیش بینی , تعامل , خود تنظیمی رفتاری , ذهنیت , رشد , سلامت روانی - هیجانی