نقش طرحواره های سازش نایافته اولیه و راهبردهای مقابله با تنیدگی در پیش بینی پرخاشگری نوجوانان

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش طرحواره های سازش نایافته اولیه و راهبردهای مقابله با تنیدگی در پیش بینی پرخاشگری نوجوانان بود. روش اجرای مطالعه توصیفی – همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه مدارس شهر تهران بود. با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۳۵۰ نفر از دانش آموزان انتخاب شدند. نتایج نشان داد که پرخاشگری نوجوانان بر اساس طرحواره های سازش نایافته اولیه و راهبردهای مقابله با تنیدگی قابل پیش بینی است. نتایج این مطالعه اهمیت شناسایی و اصلاح طرحواره های سازش نایافته اولیه و آموزش راهبردهای مقابله ای کارآمد را در پیشگیری و درمان پرخاشگری در نوجوانان نشان می دهد. بنابراین، مداخلات روان شناختی که به این موارد توجه داشته باشند می توانند اثربخشی بیشتری در کاهش پرخاشگری نوجوانان داشته باشند.

Keywords:

طرحواره های سازش نایافته , مقابله با تنیدگی , پرخاشگری , نوجوانان