خودکارآمدی زوج درمانی شناختی- رفتاری گروهی بر پربارسازی روابط زناشویی در کلینیکهای درمانی شهر تهران

پیوند زوجها آغازگر رسمی اجتماعی است که تداوم آن موجب استحکام بنیاد خانواده است. امروزه همسران در جهت افزایش صمیمیت و بهبود روابط زناشویی از مداخلات و آموزشهای تخصصی بهره میگیرند. هدف کلی پژوهش حاضر بررسی خودکارآمدی زوج درمانی شناختی- رفتاری گروهی بر پربارسازی روابط زناشویی در کلینیکهای درمانی شهر تهران .است پژوهش حاضر از نوع طرح آزمایشی پیش آزمون و پس آزمون است. جامعه آماری پژوهش شامل مراجعان کلینیکهای درمانی شهر تهران در سال ۱۴۰۲ میباشد نمونه آماری شامل ۸۰ نفر (۴۰ (زوج است که به شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب و به حکم قرعه در دو گروه آزمایش ۲۰ زوج و گروه گواه (۲۰ (زوج جایگزین شدند زوجین گروه آزمایش تحت آموزش زوج درمانی گروهی مبنی بر رویکرد شناختی رفتاری قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه رضایت مندی انریچ بود که آزمودنیها قبل و بعد آموزش زوج درمانی، آن را تکمیل .نمودند نتایج نشان داد که آموزش زوج درمانی گروهی مبنی بر رویکرد شناختی رفتاری بر رضایتمندی زناشویی زوجین به طرز معناداری اثر مثبت داشته و رضایتمندی زناشویی زوجین را افزایش داده است.

Keywords:

زوج درمانی گروهی , رویکرد شناختی- رفتاری , رضایتمندی , پربارسازی زناشویی