تاثیر متقابل علم و دین در آثار متکلمان ایرانی

این مقاله به بررسی رابطه پیچیده علم و دین در آثار متکلمان ایرانی می پردازد و نشان می دهد که این دو حوزه چگونه بر یکدیگر تاثیر می گذارند، به ویژه در زمینه اندیشه معاصر ایران. این مطالعه بر شخصیت های کلیدی مانند عبدالکریم سروش متمرکز است که دیدگاه های او حامی گفت وگو بین تحقیق علمی و باور دینی است. این تحقیق با تحلیل متون کلامی و استدلال های فلسفی مختلف نشان می دهد که متکلمان ایرانی اغلب علم را نه به عنوان رقیب دین بلکه به عنوان چارچوبی مکمل که درک معنوی را غنی تر می کند، درک می کنند. یافته ها نشان می دهند که این تاثیر متقابل رویکردی ظریف تر به هر دو رشته را تقویت می کند و ترکیبی را تشویق می کند که به یکپارچگی سنت های دینی احترام می گذارد و در عین حال پیشرفت های علمی را در بر می گیرد. در نهایت این مقاله برای تعامل مداوم بین علم و دین در محافل روشنفکری ایرانی استدلال می کند و پیشنهاد می کند که چنین تعاملاتی می تواند به درک عمیق تری از هر دو قلمرو منجر شود.

Keywords:

علم , دین , متکلمان ایرانی , عبدالکریم سروش , تاثیر متقابل , اندیشه