پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس سرسختی روانشناختی و معنای زندگی با نقش میانجیگری انسجام خود

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس سرسختی روانشناختی و معنای زندگی با نقش میانجیگری انسجام خود بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مجتمع ولیعصر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود، که از میان آنها ۲۱۳ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامههای کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت فرم کوتاه (۱۹۹۶)، سرسختی کوباسا و دیگران (۱۹۸۲) معنای زندگی استگر و دیگران (۲۰۰۶) و انسجام خود آنتونووسکی (۱۹۹۳) پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از روش رگرسیون و تحلیل مسیر استفاده گردید. یافته ها نشان داد که انسجام خود توانست در رابطه بین سرسختی روانشناختی و معنای زندگی با کیفیت زندگی نقش میانجی داشته باشد و سرسختی روانشناختی با کیفیت زندگی رابطه مثبت داشت. همچنین معنای زندگی و انسجام خود نیز هر کدام با کیفیت زندگی رابطه مثبت و معناداری داشت. بنابراین میتوان گفت که ارتباط بین سرسختی روانشناختی، معنای زندگی و کیفیت زندگی با میانجیگری انسجام خود قابل پیش بینی است.

Keywords:

کیفیت , زندگی , سرسختی روانشناختی , معنای زندگی , انسجام خود