بررسی اثربخشی گروه درمانی در درمان اختلالات اضطرابی جوانان

این مطالعه به بررسی اثربخشی گروه درمانی در درمان اختلالات اضطرابی جوانان با تمرکز بر نوجوانان ۱۲ تا ۱۹ ساله می پردازد. اختلالات اضطرابی در این جمعیت شناسی شایع است که اغلب منجر به اختلال قابل توجه در عملکرد روزانه و تعاملات اجتماعی می شود. گروه درمانی به عنوان یک مداخله درمانی یک محیط حمایتی را ارائه دهد که در آن نوجوانان می توانند تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و راهبردهای مقابله ای را به طور جمعی بیاموزند. این تحقیق از یک طرح شبه تجربی شامل ارزیابی های پیش آزمون و پس آزمون سطوح اضطراب شرکت کنندگان با استفاده از معیارهای استاندارد، شامل پرسشنامه نقاط قوت و دشواری (SDQ) و مقیاس اختلال اضطراب فراگیر (۷-GAD) استفاده می کند. یافته ها نشان می دهد شرکت کنندگانی که تحت گروه درمانی قرار گرفتند بلافاصله پس از درمان و در فواصل پیگیری یک و سه ماهه پس از مداخله کاهش معنی داری در علائم اضطراب نشان دادند. نتایج بر پتانسیل گروه درمانی به عنوان یک روش درمانی موثر برای کاهش علائم اضطراب در نوجوانان تاکید می کند و نقش آن را در تقویت حمایت همسالان و افزایش انعطاف پذیری عاطفی برجسته می کند. این مطالعه به حجم رو به رشد ادبیات حمایت از گروه درمانی به عنوان یک گزینه مناسب در مداخلات سلامت روان نوجوانان کمک می کند.

Keywords:

گروه درمانی اختلالات اضطرابی , نوجوانان , مداخلات روانشناختی