اثر بخشی درمان شناختی- رفتاری (CBT) در کاهش نشخوار فکری و نگرانی در افراد مبتلا به اضطراب فراگیر

این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان شناختی- رفتاری (CBT) در کاهش نشخوار فکری و نگرانی در افراد مبتلا به اضطراب فراگیر انجام شد اضطراب فراگیر به عنوان یک اختلال روان شناختی شایع با ویژگی های اصلی نگرانی و نشخوار، فکری موجب مشکلات متعددی در عملکرد فردی و اجتماعی شده است در این پژوهش، ۴۰ نفر از افراد مبتلا به اضطراب فراگیر که بر اساس معیارهای DSM-۵ تشخیص داده شده بودند به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند گروه آزمایشی تحت درمان شناختی رفتاری در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه هیچ گونه درمانی دریافت نکردند. پیش آزمون و پس آزمون این پژوهش با استفاده از دو پرسشنامه معتبر یعنی پرسشنامه نگرانی و مقیاس نشخوار فکری انجام شد نتایج تحلیل داده ها نشان داد که درمان شناختی رفتاری به طور معناداری نشخوار فکری و نگرانی را در گروه آزمایشی کاهش داده است (p > ۰.۰۵) تغییرات مشاهده شده در این پژوهش نشان دهنده تاثیر مثبت CBT در تغییر الگوهای شناختی منفی، شناسایی و اصلاح افکار غیر منطقی و ارتقاء مهارتهای مقابله ای است بر اساس این یافته ها میتوان نتیجه گرفت که CBT یک درمان موثر برای کاهش نشخوار فکری و نگرانی در افراد مبتلا به اضطراب فراگیر است. پژوهش حاضر پیشنهاد میکند که این درمان به عنوان یک مداخله روان شناختی در مراکز درمانی و برنامه های آموزشی به کار گرفته شود. همچنین پیشنهاد شده است که تحقیقات آینده با پیگیری طولانی مدت و نمونه های متنوع تری انجام شوند تا پایداری اثرات درمان و تاثیرات فرهنگی بر نتایج درمانی بهتر مورد بررسی قرار گیرد.

Keywords:

اضطراب فراگیر , درمان شناختی رفتاری , نشخوار فکری , نگرانی