اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر الکسی تایمیا و نشخوار فکری در بیماران زن مبتلا به فیبرومیالژیا

هدف از این پژوهش بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر الکسی تایمیا و نشخوار فکری در زنان مبتلا به فیبرومیالژیا بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به فیبرومیالژیا مراجعه کننده به بیمارستان امام حسین(ع) در شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. از میان آنها تعداد ذکر (تعداد نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای سنجش متغیرهای پژوهش از مقیاس الکسی تایمیا تورنتو (۲۰-TAS) و پرسشنامه نشخوار فکری (RRS) استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معناداری موجب کاهش الکسی تایمیا و نشخوار فکری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰.۰۵ > p). این یافته ها نشان دهنده اثربخشی درمان ACT در بهبود توانایی شناسایی و بیان هیجانات و کاهش افکار منفی مداوم در زنان مبتلا به فیبرومیالژیا است. بر اساس نتایج می توان استفاده از این رویکرد را به عنوان یک روش درمانی موثر برای این بیماران توصیه کرد.

Keywords:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد , الکسی تایمیا , نشخوار فکری , فیبرومیالژیا , ذهن آگاهی