پیش بینی اختلال عملکرد جنسی زنان پس از زایمان بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و نگرانی از تصویر بدنی
Publish place: The 11th Scientific and Research Conference on Educational Sciences and Psychology, Social and Cultural Harms of Iran
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 44
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PSCONF11_0726
تاریخ نمایه سازی: 12 دی 1404
Abstract:
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اختلال عملکرد جنسی زنان پس از زایمان بر اساس طرحوارههای ناسازگار اولیه و نگرانی از تصویر بدنی انجام شد. روش این تحقیق توصیفی و همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مراجعه کننده به مراکز درمانی مراقبت بارداری شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بودند که بر اساس فرمول تا با خنیک و فیدل (۲۰۰۷) ۹۸ نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گرداوری دادهها در این تحقیق پرسشنامههای نگرانی از تصویر بدن لیتلتون و همکاران (۲۰۰۵)، طرحواره ناسازگار یانگ یانگ (۱۹۹۸) و عملکرد جنسی روزن (۲۰۰۰) می باشد. در نهایت به منظور بررسی روابط از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شده است. نتایج این تحقیق نشان داده است که بین طرحوارههای ناسازگار اولیه و نگرانی از تصویر بدنی با اختلال عملکرد جنسی زنان پس از زایمان همبستگی مثبت معنادر وجود دارد و طرحوارههای ناسازگار اولیه و نگرانی از تصویر بدنی در مجموع ۲۸ درصد از تغییرات اختلال عملکرد جنسی را پیش بینی می کنند و طرحوارههای ناسازگار اولیه حوزه قطع ارتباط و طرد (۰/۳۰) و نگرانی از تصویر بدنی (۰/۲۱) قادر به پیش بینی اختلال عملکرد جنسی زنان پس از زایمان می باشد. با توجه به نتایج می توان گفت که با شناسایی طرحوارهای ناسازگار اولیه و نگرانی از تصویر بدنی امکان پیش بینی اختلال عملکرد جنسی زنان پس از زایمان وجود دارد. بنابراین با اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه و آگاهی از تصویر بدنی می توان اختلالات در عملکرد جنسی زنان پس از زایمان را کاهش داد.
Keywords:
Authors
معصومه یزدان پناه
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
فاطمه نکوهی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
زهرا دهقانی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب