ارزیابی اثر بخشی بازی درمانی در مشاوره دوره ابتدایی

بازی درمانی به طور فزاینده ای به عنوان یک مداخله با ارزش در مشاوره مدرسه ابتدایی شناخته می شود و رویکردی مناسب از لحاظ رشدی برای رسیدگی به چالش های عاطفی رفتاری و اجتماعی کودکان ارائه می دهد. این مقاله با تمرکز بر تاثیر آن بر تنظیم، هیجانی، مهارت های اجتماعی و عملکرد تحصیلی کودکان اثربخشی بازی درمانی را در محیط های مدرسه ارزیابی می کند. این مقاله از طریق مروری بر مطالعات تجربی و نمونه های موردی، مبانی نظری بازی درمانی از جمله ریشه های آن در رویکردهای کودک محور و شناختی رفتاری را برجسته می کند. یافته ها نشان می دهد که بازی درمانی می تواند به طور قابل توجهی اضطراب را کاهش دهد، روابط بین فردی را بهبود بخشد و عزت نفس را در بین دانش آموزان دبستانی افزایش دهد. با این حال چالش هایی مانند آموزش محدود برای مشاوران مدرسه و محدودیت های زمانی در برنامه های مدرسه به عنوان موانعی برای اجرا ذکر می شوند. این مقاله با توصیه هایی برای ادغام بازی درمانی در برنامه های مشاوره، مدرسه با تاکید بر نیاز به همکاری بین مشاوران، مربیان و والدین برای به حداکثر رساندن مزایای آن به پایان می رسد. این مطالعه بر پتانسیل بازی درمانی به عنوان ابزاری دگرگون کننده در حمایت از رشد همه جانبه کودکان در محیط های آموزشی تاکید می کند.

Keywords:

بازی , درمانی مشاوره , دبستان , تنظیم هیجانی , مهارت های اجتماعی , درمان کودک محور