نقش باورهای خودکارآمدی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان

مقاله حاضر به بررسی نقش باورهای خودکارآمدی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. در عصر حاضر که آموزش و پرورش نقش بنیادینی در توسعه انسانی و اجتماعی ایفا می کند، موفقیت تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از شاخصهای کلیدی کیفیت نظام های آموزشی، مورد توجه جدی قرار گرفته است. در این میان، عوامل روان شناختی، به ویژه باورهای خودکارآمدی، نقش محوری در پیش بینی و بهبود عملکرد تحصیلی ایفا می کنند. خودکارآمدی به باور فرد نسبت به توانایی خود در انجام موثر وظایف خاص اشاره دارد و از طریق اثر گذاری بر انگیزش، خودنظم، پایداری در مواجهه با چالش ها و انتخاب راهبردهای یادگیری، بر میزان موفقیت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار است. پژوهش های متعددی نشان داده اند که دانش آموزانی که از سطح بالایی از خودکارآمدی برخوردارند، در مقایسه با همسالان خود، عملکرد تحصیلی بهتری دارند، از انگیزش بیشتری بهره مندند و در برابر شکست ها تاب آوری بیشتری نشان می دهند. همچنین عوامل موثر در تقویت خودکارآمدی مانند تجربه موفقیت، الگوهای مشاهده ای، تشویق کلامی و مدیریت هیجانات نیز مورد بررسی قرار گرفته اند. هدف این مقاله برجسته سازی اهمیت خودکارآمدی به عنوان متغیری کلیدی در فرآیند یادگیری و ارائه پیشنهاداتی کاربردی برای ارتقای آن در محیط های آموزشی است.

Keywords:

خود کار آمدی , موفقیت , تحصیلی , انگیزش , یادگیری