پیش بینی خودخاموشی بر اساس هوش خانواده در دانشجویان دختر دانشگاه طلوع مهر قم

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی خود خاموشی بر اساس هوش خانواده در دانشجویان دختر دانشگاه طلوع مهر قم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی این پژوهش شامل تمامی دانشجویان دختر دانشگاه طلوع مهر قم به تعداد ۲۱۰۰ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از میان دانشجویان دختر دانشگاه طلوع مهر قم ۲۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس خود خاموشی جک و دیل (۱۹۹۲) و پرسشنامه هوش خانواده رضایی و گودرزی (۱۴۰۱ بود به منظور تحلیل داده های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس هوش خانواده با خود خاموشی رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین ابعاد هوش خانواده، خرده مولفه های انسجام و تمایل به دانش گروهی قادر به پیشبینی خود خاموشی میباشد.

Keywords:

خودخاموشی , هوش خانواده , دانشجویان