مقایسه تنظیم شناختی هیجان و شفقت به خود در دانشجویان دارای نشانههای کم اشتهایی عصبی و پراشتهایی عصبی

اختلالات خوردن از جمله آسیبهای روان شناختی مهمی هستند که با الگوهای تغذیه ای نابهنجار و هیجانات منفی مزمن همراه اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تنظیم شناختی هیجان و شفقت به خود در میان دانشجویان دختر دارای نشانه های کم اشتهایی عصبی و پراشتهایی عصبی انجام شد این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی مقطعی بود و ۲۷۰ دانشجوی دختر دانشگاه گیلان با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد اختلالات خوردن شفقت به خود و تنظیم شناختی هیجان گردآوری شدند نتایج حاصل از آزمون t مستقل نشان داد که میان دو گروه تفاوت معناداری در مولفه های شفقت به خود و تنظیم شناختی هیجان مثبت وجود دارد؛ به طوری که افراد دارای نشانههای کم اشتهایی عصبی نمرات بالاتری را در این دو متغیر کسب کردند این یافته ها بیانگر آن است که توانمندی در مدیریت هیجانها و برخورد مهربانانه با خود میتواند عاملی محافظتی در برابر اختلالات خوردن باشد از این رو توجه به مولفههای هیجانی و شناختی در طراحی مداخلات درمانی برای افراد مبتلا به کم اشتهایی عصبی و پراشتهایی عصبی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

Keywords:

اختلالات خوردن , پراشتهایی عصبی , تنظیم شناختی هیجان , دانشجویان دختر , شفقت به خود , کم اشتهایی عصبی