اثر بخشی رویکرد شناختی رفتاری بر ارتقای یادگیری و هوش کودکان

پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی رویکرد شناختی رفتاری بر ارتقای یادگیری و هوش کودکان انجام شده است. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بوده و جامعه آماری پژوهش را کودکان ۱۱۷ ساله مقطع ابتدایی شهر اصفهان که در سال ۱۴۰۳ مشغول به تحصیل می باشند و اختلال یادگیری در آنها تشخیص داده شده، تشکیل می دهد. ۳۰ دانش آموز به شیوه در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره رویکرد شناختی رفتاری و گواه جایگزین شدند. به منظور جمع آوری داده ها از مقیاس هوش وکسلر کودکان (۱۹۴۹) و پرسشنامه محقق ساخته جهت سنجش میزان یادگیری کودکان استفاده شده است جهت تحلیل داده ها آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری بکار گرفته شده است. نتایج پژوهش در خصوص بهبود هوش ناشی از اجرای رویکرد شناختی رفتاری نشان می دهد که این روش در بهبود هوش کودکان با اختلال یادگیری موثر است. همچنین در خصوص میزان یادگیری نتایج نشان دهنده افزایش میزان یادگیری در کودکان مورد مطالعه با اجرای این مداخله می باشد.

Keywords:

رویکرد شناختی , رفتاری یادگیری , هوش , کودکان