بررسی رابطه بین میزان خشونت و سلامت عمومی کارکنان (مطالعه موردی: آتش نشانان شهر یزد)

خشونت های محل کار عبارت است از هر گونه رفتار عامدانه فیزیکی یا روانی علیه فردی در محل کار که امکان ایجاد آسیب برای وی وجود داشته باشد؛ آتش نشانان در خط مقدم نظام ایمنی و در بیشترین تماس با افراد حادثه دیده و همراهان ایشان قرار دارند و لذا متوجه حداکثر میزان خشونتهای محل کار و مشکلات سلامت عمومی هستند. هدف تحقیق حاضر بررسی رابطه بین میزان خشونت و سلامت عمومی کارکنان در آتش نشانان شهر یزد با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری بود. این پژوهش از نوع تحقیقات، مقطعی، توصیفی و پیمایشی و از لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری تحقیق، آتش نشانان شهر یزد بودند که تعداد ۱۰۸ نفر از آنها به عنوان نمونه تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه های این پژوهش استاندارد و در قالب طیف لیکرت بودند و روایی آن مورد تایید خبرگان موضوع قرار گرفت و پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ بررسی و تایید گردید. برای سنجش خشونت از پرسشنامه رسول و همکاران (۲۰۲۰) و برای سنجش سلامت عمومی از پرسشنامه گلدبرگ (۱۹۷۲) استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار spss و Smart PLS استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد ابعاد خشونت در محل کار شامل آزار، قلدری، طرد و تعقیب بر سلامت عمومی آتش نشانان اثر منفی و معنادار دارد. بر اساس نتایج کسب شده، اگر کارکنان از خشونت های محل کار دور باشند، می توانند با سلامت عمومی مناسب بیشترین بهره وری را داشته باشند. بنابراین، سازمان ها باید فرهنگی بسازند که در آن کارکنان بتوانند در محیط امن به فعالیت بپردازند.

Keywords:

خشونت در محل کار , سلامت عمومی , آتش نشانان