اثربخشی آموزش مهارت های حل مسئله بر اضطراب تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان پایه ی چهارم ابتدایی شهرستان مهریز

امروزه یکی از چالش های مهم نظام آموزشی، مدیریت هم زمان کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش اشتیاق دانش آموزان به یادگیری است. آموزش مهارت های حل مسئله به عنوان رویکردی کارآمد در بهبود توانمندی های شناختی و هیجانی، می تواند بستری موثر برای رسیدن به این هدف فراهم آورد. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت های حل مسئله بر اضطراب تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان پایه ی چهارم ابتدایی شهرستان مهریز انجام گرفت. روش انجام پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری، دانش آموزان دختر پایه ی چهارم ابتدایی شهرستان مهریز به تعداد ۴۰۰ نفر بودند که با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی یک مدرسه ی ابتدایی دخترانه انتخاب شد. سپس با نمونه گیری تصادفی، ۳۰ دانش آموز پایه ی چهارم ابتدایی انتخاب شده و بر مبنای معیارهای ورود و خروج، در دو گروه معادل ۱۵ نفره (آزمایش و کنترل) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش در پیش آزمون و پس آزمون، پرسشنامه ی اشتیاق تحصیلی فردریکز، بلومنفیلد و پاریس (۲۰۰۴) و مقیاس اضطراب تحصیلی ساراسون (۱۹۶۰)، و پروتکل آموزش مهارت های حل مسئله (دروزیلا و گلدفرید، ۱۹۷۱؛ و دروزیلا و نزو، ۲۰۰۷) در ۸جلسه ۷۰دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا گردید. یافته های پژوهش نشان داد که حدود ۳۸٫۷ درصد از تغییرات ترکیبی این دو متغیر وابسته (اضطراب تحصیلی و اشتیاق تحصیلی) ناشی از اجرای آموزش مهارت های حل مسئله بوده است. تحلیل کواریانس تک متغیری نشان داد که ۲۳٫۳ درصد از تغییرات کاهش اضطراب تحصیلی و ۲۹٫۴ درصد از تغییرات افزایشی اشتیاق تحصیلی دانش آموزان ناشی از اجرای آموزش مهارت های حل مسئله بوده است. بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های حل مسئله، ابزاری موثر برای کاهش تنش های هیجانی دانش آموزان و ارتقای انگیزش تحصیلی آنان است. ازاین رو، گنجاندن چنین آموزش هایی در برنامه ی درسی مدارس ابتدایی می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و سلامت روان دانش آموزان کمک شایانی نماید.

Keywords:

اضطراب تحصیلی , اشتیاق تحصیلی , آموزش مهارت های حل مسئله , پایه چهارم ابتدایی