بررسی اجتماعات علمی در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته

این پژوهش در قالب مطالعه ای مروری به بررسی وضعیت اجتماعات علمی در سطح بین المللی و کشورهای در حال توسعه پرداخته است و درصدد پاسخ به این سوال است که وضعیت اجتماعات علمی در سطح بین المللی و کشورهای در حال توسعه چگونه است. جهت پاسخ به این سوال، این تحقیق به مرور دیدگاه های صاحب نظران و تحلیل منابع تاریخی، علمی و مقالات پرداخته است و جوامع علمی را به عنوان شبکه های جهانی دانشمندان مورد بررسی قرار گرفته داده است. در نهایت این نتیجه به دست آمده است جوامع علمی به دو بخش مرکز و پیرامون تقسیم می شوند، به طوری که کشورهای توسعه یافته همواره در مرکز تولید و انتشار علم قرار داشته اند و کشورهای در حال توسعه به کشورهای پیرامون با چالش هایی نظیر کمبود منابع، نیروی انسانی آموزش دیده، و زیرساخت های ناکافی مواجه اند. و تاثیرات تاریخی استعمار و سیاست های نابرابر بین المللی بر توسعه علمی کشورهای پیرامونی نقش غیرقابل انکاری در چالش های ذکر شده در کشورهای در حال توسعه دارد. نمونه های بررسی شده از چین، الجزایر و مصر نشان می دهد که سیاست گذاری های هدفمند می تواند نقش موثری در بهبود وضعیت جوامع علمی در کشورهای در حال توسعه ایفا کند. به طور که چین به عنوان یک کشور در حال توسعه با سرمایه گذاری گسترده در علم و فناوری و بازگشت دانشمندان مهاجر، به یکی از قدرت های برتر علمی جهان تبدیل شده است، در حالی که الجزایر و مصر همچنان با تاثیرات تاریخی استعمار و چالش های نهادی روبه رو هستند. براساس نتایج به دست آمده این تحقیق بر اهمیت جهانی شدن علم، پیشرفت فناوری اطلاعات، و همکاری های علمی بین المللی تاکید می کند و پیشنهاد می دهد که کشورهای در حال توسعه با سرمایه گذاری بیشتر در آموزش و پژوهش و تقویت سیاست های حمایتی می توانند شکاف علمی بین مرکز و پیرامون را کاهش دهند.

Keywords:

اجتماع علمی , جهانی شدن , اجتماع مرکز , اجتماع پیرامون , اجتماع ملی