ارائه چارچوب ارزیابی عملکرد زنجیره تامین هوشمند با تمرکز بر ابعاد پایداری

گسترش فناوری های دیجیتال و ظهور Industry ۴.۰ موجب شکل گیری زنجیره های تامین هوشمند شده است؛ زنجیره هایی که با اتکا به داده های بلادرنگ، اتصال پذیری گسترده و تصمیم گیری خودکار، کارایی و انعطاف پذیری را افزایش می دهند. با وجود این پیشرفت ها، فقدان یک چارچوب یکپارچه که بتواند عملکرد زنجیره تامین هوشمند را در پیوند با سه بعد پایداری – اقتصادی، محیط زیستی و اجتماعی – ارزیابی کند، همچنان محسوس است. این پژوهش با بهره گیری از روش مروری–تحلیلی و جستجوی نظام مند در پایگاه های معتبر علمی، شاخص های Industry ۴.۰ و ابعاد پایداری را استخراج، کدگذاری و در قالب یک ماتریس تلفیقی ارائه می کند. یافته ها نشان می دهد هر یک از فناوری های هوشمند (از جمله IoT، هوش مصنوعی، رباتیک، شبیه سازی، واقعیت افزوده و رایانش ابری) می توانند از طریق بهبود شفافیت، کاهش هزینه ها، بهینه سازی مصرف انرژی، کاهش آلایندگی و ارتقای ایمنی و رفاه کارکنان، به پایداری زنجیره تامین کمک کنند. خروجی نهایی، یک چارچوب ساختاریافته و قابل استفاده برای ارزیابی عملکرد زنجیره تامین هوشمند مبتنی بر اصول پایداری است که می تواند مبنایی برای تصمیم گیری، سیاست گذاری و پژوهش های تجربی آینده قرار گیرد.

Keywords:

زنجیره تامین هوشمند , پایداری , شاخص های کلیدی عملکرد , صنعت ۴.۰