تاثیر یادگیری انفرادی و یادگیری گروهی بر برنامه ریزی درسی: مزایا و چالش ها

با توجه به تحولات روزافزون در روش های آموزشی و نیازهای متنوع یادگیری، شناخت و تحلیل این دو شیوه آموزشی به منظور بهبود کیفیت یادگیری و آموزش ضروری است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر یادگیری انفرادی و گروهی بر برنامه ریزی درسی با تاکید بر مزایا و چالش های هر یک از این رویکردها می باشد. روش مورد استفاده در این پژوهش روش تحلیلی-اسنادی است. یادگیری انفرادی به دانش آموزان امکان می دهد تا به صورت مستقل و با توجه به نیازهای شخصی خود، مهارت ها و دانش های مورد نیاز را کسب کنند این نوع یادگیری باعث تقویت خودمدیریتی و تفکر انتقادی در دانش آموزان می شود. در مقابل، یادگیری گروهی با فراهم کردن فرصت های تعامل و همکاری، می تواند انگیزه و مشارکت بیشتری را در بین دانش آموزان ایجاد کند با این حال چالش هایی همچون عدم توازن در مشارکت اعضای گروه و احتمال وابستگی به دیگران در این روش وجود دارد که نیاز به توجه خاصی دارد. یافته ها نشان می دهد که ترکیب مناسب یادگیری انفرادی و گروهی می تواند به بهبود کیفیت آموزش و یادگیری منجر شود و راهکارهای موثری برای حل چالش های موجود ارائه نماید.

Keywords:

یادگیری انفرادی , یادگیری گروهی , برنامه ریزی درسی