فلسفه تعلیم و تربیت انسان: سیر تحول اندیشه ها از دوران باستان تا عصر معاصر

تعلیم و تربیت، به مثابه فرآیندی بنیادین در شکل دهی به وجود انسانی و جامعه، همواره در کانون توجه اندیشمندان و فلاسفه قرار داشته است. این مقاله با رویکردی تاریخی-تحلیلی، به واکاوی سیر تحول فلسفه تعلیم و تربیت انسان از ظهور تمدن های اولیه تا دوران معاصر می پردازد. هدف از این پژوهش، ارائه تصویری جامع از چگونگی شکل گیری و دگرگونی اهداف، روش ها، محتوا و نهادهای تربیتی در بستر تغییرات عمیق اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و فلسفی است. در این مسیر، دیدگاه های برجسته تربیتی در یونان باستان، جهان اسلام، قرون وسطی، رنسانس، عصر روشنگری، دوران مدرن و معاصر مورد بررسی و تحلیل قرار می گیرند. تاکید این مقاله بر این است که فلسفه تعلیم و تربیت، بازتابی از درک غالب هر عصر از “انسان ایده آل” و “جامعه مطلوب” بوده و تحولات آن، عمیقا با دگرگونی های معرفت شناختی، هستی شناختی و ارزشی هر دوره تاریخی گره خورده است. یافته ها نشان می دهد که با وجود تفاوت های چشمگیر، دغدغه هایی چون رشد اخلاقی، تربیت عقلانی، تربیت شهروندی و پرورش استعدادها، به اشکال مختلف، در طول تاریخ تعلیم و تربیت تداوم داشته اند.

Keywords:

فلسفه تعلیم و تربیت , تاریخ آموزش , فلسفه آموزش , تعلیم و تربیت انسان , دیدگاه های تربیتی , اندیشه تربیتی