کاربرد آنزیم های بیوکاتالیزوری در بسته بندی مواد غذایی و صنعت بیوتکنولوژی: مروری بر پیشرفت ها، چالش ها و چشم انداز آینده

افزایش نگرانی های زیست محیطی و نیاز به جایگزین های پایدار برای مواد شیمیایی مرسوم توجه گسترده ای را به آنزیم ها به عنوان بیوکاتالیزورهای سبز در صنایع مختلف به ویژه صنعت غذا معطوف کرده است. در سال های اخیر، آنزیم هایی مانند لاکاز، گلوکز اکسیداز و لیزوزیم نقش مهمی در توسعه سیستم های بسته بندی فعال و هوشمند ایفا کرده اند. این آنزیم ها با ایجاد ویژگی هایی نظیر خاصیت ضدمیکروبی، آنتی اکسیدانی، جذب کننده اکسیژن، بهبود مانع رطوبتی، افزایش خواص مکانیکی و کنترل نفوذپذیری بخار آب کارایی فیلم ها و پوشش های بسته بندی را به طور چشمگیری ارتقا می دهند. علاوه بر بسته بندی مواد غذایی، آنزیم هایی چون سلولاز، پروتئاز، لیپاز، زایلاناز و کیتیناز در تولید سوخت های زیستی، بهبود خوراک دام، صنایع دارویی، نساجی و کشاورزی نیز کاربردهای گسترده ای دارند. در عین حال، چالش هایی مانند پایداری محدود در شرایط فرایندی، دشواری استفاده مجدد و هزینه های بالای تولید و خالص سازی به عنوان موانع اصلی توسعه تجاری آنزیم ها مطرح هستند. این مقاله مروری با تمرکز بر نیاز جهانی به آنزیم های تجاری، سازوکار و کاربرد آن ها در بسته بندی فعال مواد غذایی و بیوتکنولوژی، ضمن تبیین مزایا و محدودیت ها به بررسی راهبردهای نوین برای بهبود پایداری، کارایی و مقرون به صرفه بودن سامانه های آنزیمی و چشم انداز آینده این فناوری در صنایع غذایی و زیستی می پردازد.

Keywords:

بسته بندی مواد غذایی , آنزیم ها , بیوکاتالیزور , لاکاز , گلوکز اکسیداز , لیزوزیم , بیوتکنولوژی , فیلم زیست تخریب پذیر