نقش نرم افزارهای هوشمند در انعقاد قراردادهای الکترونیکی

ورود فناوری های نوین و به ویژه بلاک چین، زمینه ساز پیدایش قراردادهای هوشمند شده است که ضمن شباهت با قراردادهای الکترونیکی، دارای ویژگی های متمایزی در فرایند انعقاد و اجرای تعهدات می باشند. این قراردادها که بر پایه کدهای رایانه ای و الگوریتم های خوداجرا عمل می کنند، توانایی خودکارسازی شروط قراردادی، نظارت بر اجرای مفاد و جلوگیری از نقض تعهدات را فراهم ساخته اند. از منظر حقوقی، قراردادهای هوشمند اگرچه همچنان تابع قواعد عمومی قراردادها و اصولی همچون آزادی و لزوم هستند، اما به دلیل ماهیت فناورانه، مسائل جدیدی مانند قابلیت رمزنگاری شروط، حذف بندهای خلاف انصاف، و نقش نرم افزارهای هوشمند در ابراز قصد انشائی را مطرح کرده اند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای، به بررسی تفاوت قراردادهای هوشمند و الکترونیکی، اصول حقوقی حاکم بر آن ها و تحلیل جایگاه نرم افزارهای هوشمند به عنوان ابزار، نماینده یا حتی رکن مستقل در فرایند انعقاد قرارداد می پردازد.

Keywords:

قرارداد هوشمند , قرارداد الکترونیکی , بلاک چین , نرم افزار هوشمند , اصل آزادی و لزوم قراردادها