پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس عزت نفس، خود کم بینی و معیشت در معلمان ابتدایی

فرسودگی شغلی یکی از مشکلات عمده حرفه های مرتبط با آموزش است که می تواند تاثیرات جدی بر عملکرد و سلامت روانی معلمان داشته باشد.این پژوهش با هدف پیش بینی فرسودگی شغلی در معلمان مقطع ابتدایی بر اساس سه متغیر عزت نفس، خودکم بینی و معیشت انجام شده است. پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل معلمان ابتدایی مدارس دولتی شهرستان کنگاور در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ که تعداد آنها ۴۰۰ نفر بود. نمونه ای به حجم ۱۹۶ نفر با استفاده از فرمول کوکران به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه فرسودگی شغلی مازلاک (MBI)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ، پرسشنامه خودکم بینی و پرسشنامه معیشت بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون چندگانه و نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عزت نفس و وضعیت معیشتی با فرسودگی شغلی رابطه منفی و معناداری دارد (p<۰.۰۱). همچنین، خودکم بینی به طور مثبت و معنادار با فرسودگی شغلی رابطه دارد (p<۰.۰۱). همچنین یافته ها از میزان مطلوب شاخص های برازش و برازش مطلوب مدل با داده های تجربی بود. یافته ها نشان می دهند که بهبود عزت نفس و کاهش خودکم بینی، همراه با ارتقای وضعیت معیشتی معلمان، می تواند نقش مهمی در کاهش فرسودگی شغلی داشته باشد. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی برنامه هایی را برای تقویت سلامت روانی و بهبود شرایط مالی معلمان طراحی و اجرا کنند.

Keywords:

فرسودگی شغلی , عزت نفس , خودکم بینی , معیشت , معلمان ابتدایی