تاثیر قصه گویی دیجیتال بر افسردگی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال سلوک

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از قصه گویی دیجیتال بر افسردگی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال سلوک صورت گرفت. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی و با دو گروه آزمایش و کنترل، با پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. در این پژوهش جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان سبزوار در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بوده است. ۲۰ دانش آموز دارای اختلال سلوک در مرکز اختلالات با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۰ نفر) و گروه کنترل (۱۰ نفر) گمارده شدند. شرکت کنندگان در این پژوهش به پرسشنامه های افسردگی کودکان و مهارت های اجتماعی ماتسون پاسخ دادند. انتخاب تعداد و زمان جلسات قصه گویی دیجیتال با توجه به شرایط موجود به صورت ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای و دو بار در هفته برای گروه آزمایش انتخاب و اجرا شد. یک هفته پس از اتمام جلسات با گروه آزمایش، پرسشنامه های افسردگی و مهارت های اجتماعی هم برای گروه آزمایش و هم گروه گواه، یک بار دیگر تکمیل شد. پس از جمع آوری پرسشنامه های تکمیل شده پیش آزمون و پس آزمون، داده ها با روش آماری تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون t مستقل تحت نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ بررسی و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برنامه مداخله به طور معناداری در بهبود افسردگی و افزایش مهارت های اجتماعی در آزمودنی های گروه آزمایش موثر بوده است. لذا می توان از قصه گویی دیجیتال به عنوان یک روش کارآمد در جهت بهبود افسردگی و افزایش مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال سلوک بهره برد.

Keywords:

قصه گویی دیجیتال , افسردگی , مهارت های اجتماعی , اختلال سلوک