تاثیر محدودیت استفاده از فناوری دیجیتال بر سلامت روان شناختی: مرور سیستماتیک

با افزایش روزافزون استفاده از فناوری دیجیتال، مفهوم "ترک اعتیاد دیجیتال" به عنوان یک راهبرد بالقوه، برای بهبود بهزیستی روان شناختی مطرح است. هدف این مطالعه ی مروری نظام مند، تاثیر محدودیت استفاده از فناوری دیجیتال بر جنبه های مختلف سلامت روان شناختی، از جمله استرس، اضطراب، افسردگی و کیفیت خواب است. روش پژوهش این تحقیق، مرور سیستماتیک می باشد که در بازه زمانی (۲۰۱۵-۲۰۲۴) با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی مختلف، از جمله PubMed، PsycINFO و Scopus انجام شد. مطالعاتی که از روش های کمی برای ارزیابی تاثیر محدودیت استفاده از فناوری دیجیتال بر سلامت روان شناختی استفاده می کردند، در این مرور گنجانده شدند. کیفیت مطالعات انتخاب شده با استفاده از ابزارهای استاندارد ارزیابی شد. این مرور عمدتا شامل مطالعات تجربی بود که از روش های نظرسنجی و آزمایش استفاده می کردند. یافته های این مطالعات برای ارائه یک نمای کلی جامع از تاثیر محدودیت استفاده از فناوری دیجیتال بر سلامت روان شناختی، سنتز شدند. نتایج: این مرور، مجموعه ای رو به رشد از شواهد را شناسایی کرد که نشان می دهد مداخلات ترک اعتیاد دیجیتال می تواند به بهبود جنبه های مختلف سلامت روان شناختی منجر شود. به طور خاص، محدود کردن استفاده از فناوری دیجیتال با کاهش علائم استرس، اضطراب و افسردگی و بهبود کیفیت خواب و عملکرد شناختی همراه بوده است. یافته های این مرور نشان می دهد که ترک اعتیاد دیجیتال می تواند ابزار ارزشمندی برای بهبود بهزیستی روان شناختی در عصر دیجیتال باشد. با این حال، اثربخشی مداخلات ترک اعتیاد دیجیتال ممکن است بسته به عوامل فردی و طراحی خاص مداخله متفاوت باشد. تحقیقات بیشتری برای شناسایی راهبردهای بهینه برای ترویج استفاده سالم از فناوری دیجیتال و توسعه مداخلات متناسب با جمعیت های مختلف مورد نیاز است.

Keywords:

فناوری دیجیتال , سلامت روان شناختی , مرور سسیستماتیک