مقایسه اهمال کاری تحصیلی و خودناتوان سازی تحصیلی در دانش آموزان دارای درماندگی آموخته شده و دانش آموز عادی شهرستان گلپایگان

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اهمال کاری تحصیلی و خودناتوان سازی تحصیلی در دانش آموزان دارای درماندگی آموخته شده و دانش آموز عادی شهرستان گلپایگان انجام شد. پژوهش حاضر کاربردی از نوع علی مقایسه ای بود.جامعه آماری شامل کلیه دانش اموزان دختر عادی و دارای درماندگی آموخته شده گلپایگان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. پرسشنامه درماندگی آموخته شده کوینلس و نلسون (۱۹۸۸) بین دانش اموزان توزیع و سپس از بین دانش اموزانی که بالاترین نمرات را از پرسشنامه درماندگی آموخته شده کسب کردند تعداد ۲۰ دانش اموز با روش نمونه گیری تصادفی به عنوان دانش آموزان گروه درماندگی آموخته شده انتخاب شدند، برای گروه عادی نیز از بین دانش اموزان عادی تعداد ۲۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه درماندگی آموخته شده کوینلس و نلسون (۱۹۸۸)، مقیاس اهمال کاری تحصیلی سواری(۱۳۹۰) و پرسشنامه خود ناتوان سازی جونز و رودوالت (۱۹۸۲) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با آنالیز واریانس چندمتغیره(مانوا) و آزمون T مستقل با استفاده از نرم افزارSPSS نسخه ۲۷ انجام شد. نتایج نشان داد بین نمرات اهمال کاری تحصیلی و خودناتوان سازی تحصیلی دانش آموزان دارای درماندگی آموخته شده و دانش آموزان تفاوت وجود داشت (۰۰۱/۰> p). میزان نمرات گروه درماندگی آموخته شده بیش از گروه عادی بود.

Keywords:

اهمال کاری تحصیلی , خودناتوان سازی تحصیلی , درماندگی آموخته شده