توسعه مهارت های خودآموزی در دانش آموزان: چطور معلمان می توانند استقلال یادگیری را در دانش آموزان تقویت کنند؟

در دنیای معاصر که یادگیری مادام العمر به یکی از الزامات اساسی موفقیت فردی و اجتماعی تبدیل شده است، توسعه مهارت های خودآموزی و استقلال یادگیری در دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش راهبردهای تدریس معلمان در تقویت مهارت های خودآموزی و استقلال یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه مدارس دولتی بود که نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد مهارت های خودآموزی و راهبردهای تدریس معلمان گردآوری و با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین راهبردهای تدریس معلمان و مهارت های خودآموزی و استقلال یادگیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین یافته های تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که آموزش راهبردهای فراشناختی، استفاده از روش های تدریس فعال، بازخورد هدفمند و واگذاری تدریجی مسئولیت یادگیری، نقش معناداری در پیش بینی مهارت های خودآموزی دانش آموزان دارند. به طور کلی، نتایج پژوهش نشان می دهد که تغییر رویکرد معلمان از تدریس معلم محور به یادگیری دانش آموزمحور می تواند زمینه ساز پرورش یادگیرندگان مستقل، مسئول و خودراهبر باشد. یافته های این پژوهش می تواند مبنایی کاربردی برای بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و برنامه ریزی آموزشی در مدارس فراهم آورد.

Keywords:

خودآموزی , استقلال یادگیری , راهبردهای تدریس معلمان , یادگیری خودتنظیم شده