بررسی اثربخشی مشارکت اولیاء در پروژه های عملی درس تفکر و سبک زندگی بر تعمیق یادگیری دانش آموزان متوسطه اول

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مشارکت هدفمند اولیاء در پروژه های عملی درس تفکر و سبک زندگی بر تعمیق یادگیری دانش آموزان متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع آمیخته اکتشافی متوالی بود که در فاز کیفی از مطالعه موردی چندگانه با ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده و در فاز کمی از طرح شبه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل استفاده کرد. جامعه آماری شامل دانش آموزان، اولیاء و معلمان مدارس متوسطه اول تهران بود که با روش های نمونه گیری هدفمند و خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده های کیفی با تحلیل مضمون و داده های کمی با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس در نرم افزار SPSS تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد مشارکت ساختاریافته اولیاء تاثیر مثبت و معناداری بر تعمیق یادگیری دانش آموزان در ابعاد شناختی، عاطفی-نگرشی و مهارتی-اجتماعی دارد. از نظر شناختی، دانش آموزان گروه آزمایش در مهارت های تحلیل و کاربست دانش پیشرفت قابل توجهی نشان دادند. در بعد عاطفی، افزایش انگیزش درونی و خودکارآمدی مشاهده شد و در بعد مهارتی-اجتماعی، بهبود چشمگیر در توانایی ارتباط، کار گروهی و تفکر انتقادی ثبت گردید. تحلیل کیفی نیز سه مکانیسم اصلی تاثیرگذاری را شناسایی کرد: غنی سازی بافت یادگیری، تسهیل فرآیندهای فراشناختی و تقویت پیوند عاطفی-اجتماعی.در نتیجه می توان گفت مشارکت آگاهانه اولیاء به عنوان شریک آموزشی، با ایجاد پیوند بین یادگیری مدرسه ای و زندگی واقعی، موجب تعمیق یادگیری می شود. این پژوهش الگویی عملیاتی برای طراحی پروژه های مشارکتی ارائه می دهد و بر ضرورت بازتعریف نقش اولیاء از حامی مالی به تسهیل گر فرآیند یادگیری تاکید می کند. اجرای نظام مند چنین الگویی می تواند گامی موثر در تحقق اهداف تربیتی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش باشد.

Keywords:

مشارکت اولیاء , پروژه های عملی , تفکر و سبک زندگی , تعمیق یادگیری , دانش آموزان متوسطه اول , پژوهش آمیخته