دیدگاه علامه نائینی و شیخ فضل الله نوری در مورد حاکمیت قانون و مولفه های آن در عصر مشروطه

پس از صدور فرمان مشروطه، واژه ها و گفتمان عدالت خواهی جدیدی همچون قانون گذاری برابری، مشروطه گری، عدالت مساوات و آزادی وارد ادبیات سیاسی اجتماعی ایران شد و زمانی که جنبه عینی به خود گرفت، اظهارنظرهای مختلفی از طرف برخی روشنفکران و روحانیون به ویژه شیخ فضل الله نوری و علامه نائینی مطرح شد. در آن زمان اظهارنظر درباره واژه ها و گفتمان جدید در محافل علمی و حوزوی بسیار متداول بود هرچند کمتر کسی به درستی به اصل معنا و مفهوم آنها توجه داشت اما این امر به معنای ناتوانی علما و روشنفکران ایرانی در تطبیق نظام مشروطه با فرهنگ و سنت ایرانی و اسلامی نبود لذا روشنفکران دینی به همراهی علما تلاش های خود را برای بومی سازی واژه های غربی به کار گرفتند هرچند نتایج مفیدی در بدو امر به دست آوردند اما روند حوادث به سویی کشیده شد که با تحقق نیافتن این مهم ناکامی مشروطیت را تا حدی به دنبال داشت.

Keywords:

دیدگاه علامه نائینی , شیخ فضل الله نوری , حاکمیت قانون , عصر مشروطه