ادبیات قدرت از سلطه تا مشارکت خوانشی تکاملی با تکیه بر اخلاق تشریکی

این چکیده با محوریت فرگشت به مثابه اراده، آشوب به مثابه ابزار و ادبیات قدرت به مثابه میدان درگیری ارزش ها تنظیم شده است: ادبیات قدرت میدان درگیری ارزش هایی است که نظام باور جامعه را درگیر می کنند و در بستر آشوب های مفهومی و نهادی دچار فرگشت می شوند. این مقاله با رویکردی فلسفی نهادی، قدرت را نه ابزار سلطه یا مقاومت بلکه محصول اراده ای فرگشتی می داند که برای تحقق خویش آشوب را خلق می کند. در این نگاه آشوب نه اختلال بلکه ابزار زایش نظم نوین است، نظمی که در دل گسست های زبانی، ساختاری، و نهادی شکل می گیرد. مقاله با بازخوانی روایت های کلاسیک و مدرن قدرت افلاطون، هابز، فوکو، دلوز نشان می دهد که عاملیت اخلاقی و ظرفیت خلق مشترک معنا در اغلب نظریه ها مغفول مانده اند. در پاسخ چارچوب اخلاق تشریکی معرفی می شود - مفهومی نوین که در آن کارگزار خالق ساختار است، نه تابع آن. مفاهیم نکسوکراسی (Nexocracy) و ایجنتوکراسی (Agentocracy) نیز به عنوان گام های تکاملی این چارچوب ارائه می شوند. هدف مقاله بررسی ادبیات موجود در راستای طراحی ساختارهایی مشارکت پذیر، قابل آموزش و اخلاق محور است که بتوانند زبان، معنا و نهاد را هم زمان بازآفرینی کنند.

Keywords:

ادبیات قدرت , حکمرانی , فرگشت , اخلاق تشریکی , نکسوکراسی