مطالعه تطبیقی و مقایسه سعادت از دیدگاه تشیع و بودیسم

مسئله سعادت از جمله مهمترین مسائل حوزه فلسفه اخلاق در طول تاریخ بشریت از دیرباز تاکنون بوده است. پرسش هایی همچون سعادت چیست؟ و چه انسانی سعادتمند است؟ و اهمیت جواب به این گونه پرسش ها ادیان مختلف را وادار به آن نموده تا در چارچوب اعتقادی بر مبنای ارزش های فلسفی خود به این سوال ها پاسخگو باشند. به همین ترتیب زیر بناهای اعتقادی هر دین و متفاوت بودن آنها با سایر ادیان باعث وجود جواب های گوناگون به پرسش های گذشته شده است. در این مقاله پاسخ دو نمونه از ادیان بزرگ جهان به این پرسش مورد بررسی قرار خواهد گرفت. مفهوم و چیستی سعادت در نگاه تشیع به عنوان یکی از دو مذهب دین اسلام و آیین و دین بودیسم به عنوان یکی از مهمترین مکاتب فکری شرق آسیا در این پژوهش مورد بررسی قرار می گیرد. مذهب تشیع بر اساس تعالیم اسلام و اهل بیت سعادت حقیقی را در نزدیکی و قرب به خدا و راه رسیدن به این سعادت را ایمان و عمل صالح خالص می داند. در کنار آن آیین بودیسم سعادت را رهایی از رنج و وابستگی می داند و این آرامش را با تربیت ذهن و به کار بستن اخلاق در زندگی به صورت لحظه ای و حال به دست می آورد. در این پژوهش به مقایسه این دو دیدگاه نیز پرداخته می شود.

Keywords:

سعادت , کیفیت زندگی , امامیه , بودیسم , آموزه های شیعه , مسیر هشت گانه , نیروانا , رهایی از رنج , مدیتیشن , ذهن , آگاهی ویپاسانا , ساماتا , ایمان عمل صالح , مقایسه تطبیقی , فلسفه دینی