مدل سازی پویای اثر متقابل طرحواره های والدین و سبک های فرزندپروری بر نافرمانی مقابله ای کودک یک رویکرد سیستمی-خانواده درمان محور

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری و طرحواره والدین بر رفتار کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای انجام شد. پژوهش حاضر با توجه به هدف از نوع کاربردی و بر اساس ماهیت از نوع توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری در این پژوهش عبارت است از تمامی والدین دارای فرزند در رده سنی ۶ تا ۱۲ سال در شهرستان سمنان که فرزندانشان علایم نافرمانی را از خود نشان می دهند. نمونه آماری این پژوهش شامل ۱۰۰ نفر از والدین (پدر و مادر) است که به صورت نمونه گیری در دسترس از میان مراجعه کنندگان به کلینیک های روانشناسی کودک یا از طریق فراخوان های آنلاین در فضای مجازی انتخاب می شوند. برای جمع آوری داده ها پژوهش از سه پرسشنامه: پرسشنامه فرزندپروری با مریند، طرحواره یانگ، پرسشنامه کودکان نافرمان مقابله ای استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین فرزندپروری و اختلال نافرمانی مقابله ای همبستگی ضعیفی وجود دارد و بین طرحواره والدین و اختلال نافرمانی مقابله ای همبستگی معناداری وجود دارد ولی از آنجایی که طرحواره والدین مستقیما بر روی سبک های فرزندپروری والدین تاثیرگذار است برای کاهش رفتارهای مقابله ای کودکان درمان طرحواره والدین و انتخاب بهترین سبک فرزندپروری ضروری است.

Keywords:

تنظیم هیجانی , خانواده درمانی , سیستمی , سبک های فرزندپروری , طرحواره های ناسازگار اولیه , نافرمانی مقابله ای