اثربخشی ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی و افزایش معناداری زندگی نوجوانان دارای افکار خودکشی شهر بابل

زمینه: مرور نظام بند پژوهش ها حاکی از این است که تبیین افکار خودکشی نوجوانان متغیرهای مختلفی تاثیر می گذارد، اما نقش تحمل پریشانی و افزایش معناداری زندگی به عنوان یک مدل یک چارچه مغفول مانده است. هدف: هدف از پژوهش حاضر، اثربخشی ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی و افزایش معناداری زندگی نوجوانان دارای افکار خودکشی شهر بابل بود. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر موقعیت میدانی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم مدارس شهر بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ که مطابق پرسشنامه آرون بک (۱۹۷۹) تمایل به خودکشی داشتند بودند. در این مطالعه حجم نمونه براساس جدول کوهن با سطح اطمینان ۹۵ درصد و حجم اثر ۰.۶۰ و توان ۰.۸۱، ۱۲ نفر برای هر گروه برآورد شد. با توجه به احتمال تاثیر متغیرهای ناخواسته و خارج از کنترل پژوهشگر، احتمال ریزش ۲۰ درصدی، داده های پرت و امکانات محیط کلاس آموزشی ، ۳۰ دانش آموزان دختر دارای گرایش به خودکشی مطابق که مطابق پرسشنامه آرون بک (۱۹۷۹) و توجه به ملاک های ورود، انتخاب و به صورت تصادفی ساده (قرعه کشی ) در یک گروه آزمایش (۱۵ نفر) و یک گروه گواه (۱۵ نفر) تخصیص داده شد. یافته ها: نتایج نشان داد متغیر ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی و افزایش معناداری زندگی نوجوانان اثرمستقیم و معنی داری دارند (p < ۰.۰۱). به طور کل مدل پژوهش تایید شد و متغیر پژوهش توان پیش بینی ۲۵.۶۶ درصدی از افکار خودکشی را داشته که در میان نوجوانان از خط برش بالاتر است. نتیجه گیری: ذهن آگاهی که در واقع توجه به حال کنونی بر روی تحمل پریشانی و افزایش معناداری زندگی بر روی افکار نوجوانان دختر تاثیر گذار است. با توجه به دو گروه آزمایشی و کنترل می بینیم که گرایش به خودکشی بر اثر تاثیر گذاری آموزش های ذهن آگاهی میزان تحمل پریشانی و میل به معناداری زندگی را افزایش داده است.

Keywords:

تحمل پریشانی , افزایش معناداری زندگی , ذهن آگاهی , نوجوانان دارای افکار خودکشی