اثربخشی درمان فراشناختی بر نشانه های اعتیاد و افسردگی و اضطراب، استرس در مردان وابسته به داروهای محرک (شیشه)

مقدمه و هدف: اعتیاد با وابستگی به مواد دومین اختلال شایع روانی محسوب می شود. هدف این پژوهش تعیین میزان اثربخشی درمان فراشناختی بر نشانه های اعتیاد و افسردگی و اضطراب، استرس در مردان وابسته به داروهای محرک (شیشه) بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با پیش و پس آزمون و پیگیری، با گروه کنترل بود. روش: جامعه آماری، شامل کلیه مردان وابسته به مواد محرک (شیشه) مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد سلامت بابلسر در سال ۱۴۰۳ و تحت درمان قرار داشتند تشکیل داده بودند. روش نمونه گیری به صورت دردسترس (۴۰ مرد) انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (n=۱۵) و گواه (n=۱۵) قرار گرفتند. مرحله پیش آزمون، مقیاس پرسشنامه نیمرخ اعتیاد مادزلی و فرم کوتاه مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس (۲۱-DASS) انجام شد. سپس گروه آزمایش ۸ جلسه تحت درمان قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند و در پایان هر دو گروه تحت پس آزمون و دوره پیگیری (۲ ماه) قرار گرفتند. تحلیل داده ها، از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکوا) استفاده شد. یافته ها: نشان دادند بین دو گروه آزمایش و گواه، پس از اجرای درمان تفاوت معناداری وجود دارد. بطوریکه، میانگین نمره نشانه های اعتیاد و افسردگی و اضطراب، استرس گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (P<۰.۰۰۱). نتیجه گیری: با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت درمان فراشناختی بر نشانه های اعتیاد و افسردگی و اضطراب، استرس در مردان وابسته به داروهای محرک (شیشه) موثر می باشد. کلیدواژگان: اضطراب، افسردگی، پیشگیری از عود مبتنی بر ذهن آگاهی، داروهای محرک (شیشه)، نشانه های اعتیاد.

Keywords:

اضطراب , افسردگی , پیشگیری از عود مبتنی بر ذهن آگاهی , داروهای محرک (شیشه) , نشانه های اعتیاد