مقایسه اثر درمان های شناختی رفتاری ارایه شده بر پایه اینترنت (ICBT) و هنر درمانی با رویکرد نقاشی (AT) بر کودکان مبتلا به اختلال اضطراب منتشر، یک کارآزمایی بالینی دو سوکور با گروه کنترل

Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 18

This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

IPCAE02_0922

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

Abstract:

سابقه و هدف: اختلال اضطراب منتشر (GAD) یکی از اختلالات شایع دوران کودکی است که در صورت عدم درمان تا بزرگسالی ادامه می یابد. با وجود شیوع بالا این اختلالات در ۸۰٪ از موارد، تشخیص و معالجه نمی شوند. هدف از این مطالعه مقایسه اثر درمان های رفتاری - شناختی ارایه شده بر پایه اینترنت (ICBT) و هنر درمانی (AT) با رویکرد نقاشی بر اختلال اضطراب منتشر کودکان بود. مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی روی کودکان ۸ تا ۱۰ سال مبتلا به GAD انجام شد. ارزیابی با مصاحبه KSADS -PL، پرسشنامه SDQ و اسپنس Spence انجام شد. شرکت کنندگان با روش تصادفی سازی بلوکی در سه دسته ۱۵ نفره تخصیص یافتند. گروه اول هشت جلسه هنر درمانی، گروه دوم ۸ جلسه ICBT دریافت کردند و گروه سوم (شاهد) تنها خدمات حمایتی دریافت نمودند. ارزیابی ها قبل از جلسه اول، بلافاصله بعد از اتمام مداخله و دو ماه بعد (جهت پیگیری) انجام شد. آنالیز داده ها با نرم افزار SPSS۲۰ انجام شد. یافته ها: تفاوت آماری معنی داری بین سه گروه از نظر متغیرهای دموگرافیک و پایه ای در ابتدای مطالعه وجود نداشت. اندازه گیری مکرر با ANOVA نشان داد در گروه ICBT، میانگین نمره اضطراب بلافاصله بعد از مداخله و در زمان پیگیری، کاهش معنی داری نسبت به قبل از مداخله داشت (p=۰.۰۰۰۹). در گروه هنردرمانی نیز همین نتایج بدست آمد (p=۰.۰۰۰۹). میانگین تغییرات اضطراب طی مطالعه در گروه ICBT بالاتر از گروه شاهد بود (p>۰.۰۰۰). میانگین تغییرات اضطراب در گروه ICBT نسبت به گروه هنردرمانی نیز بالاتر بود (p=۰.۰۰۰۳). بین گروه هنردرمانی و گروه شاهد اختلاف معنی داری از نظر تغییرات نمرات اضطراب وجود نداشت (p=۰.۳۲۲). استنتاج: یافته های این مطالعه نشان می دهد که ICBT نسبت به هنر درمانی در کاهش نمرات اضطراب کودکان مبتلا به اختلال اضطراب منتشر، موثرتر است.

Authors

سمانه فرنیا

دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه مازندران، ساری، ایران

سیده ثمینه فتاحی

مرکز تحقیقات روانپزشکی علوم رفتاری(پژوهشکده اعتیاد)، ساری، ایران

لادن فولادی

مرکز تحقیقات روانپزشکی علوم رفتاری(پژوهشکده اعتیاد)، ساری، ایران

سیده فرزانه فتاحی

مدرس رشته هنر دانشگاه فنی و حرفه ای دختران، ساری، ایران

مهسا تشکری

مرکز تحقیقات روانپزشکی علوم رفتاری(پژوهشکده اعتیاد)، ساری، ایران

لیلا عرب

دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه ادیب، ساری، ایران