اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرانی اجتماعی و استرس ادراک شده افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

اختلال اضطراب فراگیر (GAD) به عنوان یکی از پیچیده ترین و شایع ترین اختلالات اضطرابی شناخته می شود، که به طور مستقیم بر کیفیت زندگی افراد تاثیر گذاشته و با نگرانی های افراطی و متنوعی همراه است. این اختلال نه تنها بر عملکرد روان شناختی فرد، بلکه بر تعاملات اجتماعی، روابط بین فردی و توانایی تصمیم گیری موثر نیز اثر منفی می گذارد. در دهه های اخیر، درمان شناختی-رفتاری (CBT) به عنوان یکی از روش های اثبات شده برای مدیریت علائم این اختلال مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه به بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری (CBT) در کاهش نگرانی اجتماعی و استرس ادراک شده افراد مبتلا به این اختلال می پردازد. پژوهش حاضر با استفاده از روش نیمه تجربی، داده های مربوط به دو گروه آزمایش و کنترل را مورد بررسی قرار داد. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه تحت درمان CBT قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. نتایج به دست آمده نشان داد که درمان شناختی-رفتاری به طور معناداری باعث کاهش نگرانی اجتماعی و استرس ادراک شده در گروه آزمایش شده است. تحلیل های آماری این پژوهش همچنین بیانگر تفاوت معنی دار میان نتایج گروه آزمایش و گروه کنترل بود؛ امری که موید تاثیر چشم گیر درمان CBT در تغییر الگوهای فکری و رفتاری افراد مبتلا به GAD است. یافته های این پژوهش علاوه بر تایید قابلیت درمان شناختی-رفتاری به عنوان یک شیوه موثر برای مدیریت علائم اختلال اضطراب فراگیر، شواهد بیشتری در زمینه اصلاح الگوهای رفتاری و شناختی افراد مبتلا به این اختلال ارائه می دهد. این نتایج کاربردهای عملی گسترده ای برای درمانگران و مشاوران در حوزه مدیریت اضطراب و استرس فراهم می کند. به طور کلی، این مطالعه کاربرد گسترده روش های CBT در درمان اختلال اضطراب فراگیر را برجسته تر می سازد و پیشنهاداتی برای تحقیق های آینده ارائه می دهد.

Keywords:

اختلال اضطراب فراگیر , درمان شناختی-رفتاری , نگرانی اجتماعی , استرس ادراک شده , سلامت روان