مبانی حقوقی جبران خسارات قطعی های برق در ایران

امروزه کمبود تولید برق و وجود ناترازی باعث بروز قطعی ها و سهمیه بندی خاموشی ها و خسارت برای مشترکان شده است. پژوهش حاضر با کاربست شیوه کیفی و روش تحلیلی، توصیفی درصدد انجام مطالعه های تطبیقی و تبیین مبانی حقوقی و مصادیق مسئولیت مدنی نهادهای تامین کننده برق می باشد این سوال مطرح است که اصولا آیا به کمک قوانین حقوقی از جمله قانون اساسی، قانون مسئولیت مدنی، منشور حقوق شهروندی، قانون حمایت از تولید، آیین دادرسی مدنی، آیین نامه تکمیلی تعرفه های برق و... می توان خسارات مادی و معنوی مشترکان برق را مطالبه نمود؟ مطالعات تطبیقی صورت گرفته حاکی از آن است که مسئولیت مدنی نهاد تامین کننده برق در مرحله تولید، انتقال و توزیع انرژی الکتریکی در نظام حقوق ایران مبتنی بر «تقصیر» است که در دادگاه های صالحه با تعیین سهم تقصیر تعیین می گردد جبران خسارات به روش فعلی از طریق صندوق بیمه مشترکان برق ناکافی بوده و شمول همه خسارت مادی و معنوی به مشترکان نمی باشد. شفاف سازی و پاسخگویی مناسب به مردم، سرمایه گذاری برای توسعه نیروگاه های برق و اصلاح الگوی مصرف و ایجاد زیرساخت لوازم کم مصرف راهکارهای پیشنهادی برای عبور از بحران موجود پیشنهاد گردیده است.

Keywords:

مسئولیت مدنی , برق , خاموشی , جبران خسارت , حقوق شهروندان , قوانین مدنی