قدرت نرم شهری؛ بازآفرینی روایت جهانی ایران از رهگذر معماری و رسانه

در عصر کنونی، شهرها به صحنه های بسیار مهمی برای اعمال و بازنمایی «قدرت نرم» تبدیل شده اند؛ این بدان معناست که کشورها نه صرفا از مسیر سیاست رسمی یا نظامی بلکه از طریق معماری، طراحی شهری و رسانه های شهری روایت های خود را در سطح بین المللی بازآفرینی می کنند. مقاله حاضر به بررسی این پدیده با تمرکز بر ایران می پردازد چگونه معماری و رسانه شهری، ایران ضمن بازآفرینی هویت و روایت ملی، هدفمند یا غیرهدفمند به عرصه قدرت نرم شهری وارد شده اند؟ ابتدا چارچوب نظری قدرت نرم شهری و دیپلماسی طراحی تشریح می شود سپس نمونه هایی از بازآفرینی محله ها بازسازی بافت تاریخی و رسانه سازی میدانی در شهرهای ایرانی تحلیل می گردد در نهایت موانع مخاطرات و فرصت های این روند در بستر جهانی شدن ایران مورد بحث قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهند که معماری و رسانه شهری ایران می توانند نقشی چندپاره در نشان دادن مدرن بودن، پیوند با میراث، و ارتقای تصویر ایران در سطح جهانی ایفا کنند؛ با این حال فقدان مشارکت، محلی کمبود داده های کمی و گسست میان روایت دولتی و تجربه محلی به عنوان چالش های مهم شناسایی می شوند این مطالعه پیشنهاد می کند که بازآفرینی روایت جهانی ایران از مسیر معماری و رسانه مستلزم تجدیدنظر در سیاست گذاری، شهری افزایش شفافیت رسانه ای و ارتقای طراحی مشارکتی است.

Keywords:

قدرت نرم , شهری , معماری صادراتی , بازآفرینی شهری , رسانه , شهری , ایران , روایت جهانی