مقایسه سطح گوش به زنگی ورزشکاران جودو، کاراته و تکواندو

گوش به زنگی به وضعیت توجهی مرتبط با فعالیت شناختی ادراکی یا رفتاری مورد انتظار در تکالیف طولانی مدت اطلاق می شود که در آن توجه به محرک بیرونی معطوف می شود. لذا از این رو هدف از مطالعه حاضر مقایسه سطح گوش به زنگی ورزشکاران سه رشته ورزشی، جودو کاراته و تکواندو بود. شرکت کنندگان در مطالعه حاضر شامل ۴۳ ورزشکار نخبه جودو (۱۴=n)، تکواندو (۱۵=n)، کاراته (۱۴=n) با میانگین سنی (۲۲/۵۸) بودند که حداقل یک بار در مسابقات قهرمانی کشور شرکت کرده بودند و مقام اول تا سوم را بدست آورده بودند. روش نمونه گیری این پژوهش به صورت در دسترس و هدفمند بود. جهت بررسی سطح گوش به زنگی ورزشکاران از فرم کوتاه آزمون گوش به زنگی دستگاه Vienna به عنوان ابزار استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل یافته ها از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد. یافته ها نشان داد بین سطح گوش به زنگی بر اساس سه متغیر تعداد پاسخ های صحیح، غلط و میانگین زمان واکنش، تعداد پاسخ های صحیح تفاوت معناداری بین ورزشکاران این سه رشته ورزشی وجود نداشت (۰/۰۵گوش به زنگی برخوردارند و تفاوتی بین بهترین و بدترین اجرا مشاهده نمی شود.

Keywords:

گوش به زنگی , ورزشکاران , جودو , کاراته , تکواندو